لینت یا کمر بندی ثابت تراش تبریز
لینت ثابت شامل یک قاب و سه فک قابل تنظیم است که قطعه کار را پشتیبانی میکنند، همانطور که نشان داده شده است. یکی از اهداف لونت ثابت, جلوگیری از فنری شدن یا انحراف قطعه کار باریک و انعطافپذیر است؛ هدف دیگر فراهم کردن تکیهگاه کمکی برای قطعه کار است تا امکان انجام برشهای سنگین فراهم شود؛ و هدف سوم پشتیبانی از قطعه کار برای سوراخکاری، یا رزوهکاری داخلی است. بازوی بالایی که فک بالایی را در خود جای داده است را میتوان به صورت لولایی باز کرد و از سر راه کنار زد تا قطعات یکسان بدون تنظیم فکها قابل جدا شدن و تعویض باشند.
لبنت طرح فابریک ، نمونه های کپی از قطعه فابریک است که کیفت ساخت بالایی دارد و به لحاظ کیفبت ساخت و متریال با نمونه اصلی رقابت می کند. همچنین نمونه لونت ثابت طرح فابریک، ساخت تبریز می باشد. شما می توانید با تهیه وسط گیر طرح فابریک تراش تبریز، کیفت استاندارد و بالا در حد لینت فابریک ماشین سازی تبریز را با قیمتی مناسب تر داشته باشید.
نحوه تنظیم لینت
برای تنظیم لونت، ابتدا قسمتی از قطعه کار را که قرار است به عنوان سطح یاتاقان استفاده شود، ماشینکاری و صیقل دهید. قسمتی از ریل را که قرار است تکیهگاه ثابت روی آن نصب شود، تمیز کنید، لینت ثابت را روی ریل دستگاه قرار دهید و شل ببندید. بالای لینت ثابت را باز کنید و قطعه کار را در سه نظام قرار دهید به طوری که سطح صیقل شده یاتاقان روی فکهای قابل تنظیم قرار گیرد. لونت ثابت را روی ریل دستگاه محکم ببندید. بازوی بالای لینت ثابت را ببندید و فکها را روی قطعه کار تنظیم کنید.
جهت مشاهده سایر قطعات تراش تبریز TN50 کلیک کنید.
باید بین فکها و قطعه کار 0.025 میلیمتر فاصله وجود داشته باشد. پیچهای قفلکننده فکهای قابل تنظیم را محکم کنید. قبل از روشن کردن دستگاه تراش، سطح یاتاقان را به مقدار زیاد با روغن غلیظ چرب کنید. عملیات ماشینکاری را ادامه دهید. به طور مداوم سطح یاتاقان و فکهای قابل تنظیم را بررسی کنید تا مطمئن شوید که لایهای از روغن غلیظ بین آنها وجود دارد. با ادامه عملیات ماشینکاری، سطح یاتاقان و فکهای قابل تنظیم را نیز بررسی کنید زیرا وقتی قطعه کار گرم میشود، منبسط میشود و فاصله بین فکها و قطعه کار را کاهش میدهد.
برای فکهای لینت ثابت باید یک سطح تکیهگاه فراهم شود. سطح تکیهگاه معمولاً مستقیماً روی قطعه کار ماشینکاری میشود، همانطور که نشان داده شده است. وقتی قطر قطعه کار برای ماشینکاری کوچک است و سطح تکیهگاه خیلی کوچک میشود یا قطعه کار به گونهای شکل داده شده است که ماشینکاری آن غیرعملی است، میتوانید از یک واسطه برای ایجاد سطح تکیهگاه استفاده کنید. واسطه دارای یک سطح تکیهگاه، یک سوراخ که قطعه کار از آن عبور میکند و پیچهای تنظیم است. پیچهای تنظیم، واسطه را به قطعه کار میبندند. آنها همچنین برای تراز کردن سطح تکیهگاه و هم مرکز کردن قطعه کار (دور کردن کار ) استفاده میشوند، بنابراین میتوان از یک واسطه برای ایجاد سطح تکیهگاه استفاده کرد. برای اطمینان از هم مرکزی بودن (دور بودن کار ) از یک ساعت انیکاتور عقربهای استفاده کنید.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.